خود و نقش و نگارهای موجود در طبیعت است. فرش در نزد ایرانیان از جلوه های منحصر به فرد به شمار می رود. علی رغم مشغله های دنیای مدرن و صنعتی، نام ایران با نام فرش و جان کندن هایِ قفس های تنگ هزاران کارگاهِ قالی بافی، گره ناگسستنی خورده است. بدون فرش، خانه ی هر ایرانی، خانه ای بی هویت، بی روح و خالی جلوه می کند و این نمود و بودِ پیوند اقوام ایرانی با هنر ملی خود است.

ایرانیان از جمله اولین اقوامی هستند که بافت فرش را شروع کرده اند و امروزه تبحر منحصر به فرد ایرانیان در فرشبافی، دست آورد بیش از 2500 سال تلاش و تجربه در این زمینه است. این دست آفریده های خواب دارِ گره خورده که قالی و فرش ایران نام دارد، آئینه ی تمام نمای هنر و تمدن ایرانی است. ستایش جهانیان از فرش ایرانی نتیجه ی تلاش و شوریدگی مردمانی ست که ذوق ورزی خود را با جاذبه های پر رمز و راز هنر ملی خود درآمیخته اند.

عکاسی از بدو اختراع خود در خدمت هنرهای دیگر بوده و هست. دومین مسابقه ی سراسری عکس فرش ایران، با شرکت عکاسان سراسر کشور، برآن است تا در بازتاب بالندگی فرهنگی و هنری یکی از بزرگترین تمدن های جهان، نقش و سهمی شایسته و درخور داشته باشد. اقدام جالب توجه مرکز فرش ایران، تلاشی ست در جهت زنگار زدایی از این بهشت بافته ها و گره های زرین فرش و قالی ایرانی.

به امید تداوم آن.

کریم متقی، تبریز، سوم دی ماه 1389