پس از اعلام منتخبین جشنواره وردپرس فتو ۲۰۱۷ و انتخاب حسین فاطمی عکاس ایرانی آژانس عکس پانوس با مجموعه ای به نام ” یک سفر ایرانی ” به عنوان برنده جایزه دوم بخش پروژه های بلند مدت , مرتضی […]" />

نامه مرتضی نیکوبذل به رییس بنیاد وردپرس فتو در اعتراض به مجموعه عکس حسین فاطمی

۲۷,بهمن ۱۳۹۵ ۹ دیـدگــاه اخبار

 

 

پس از اعلام منتخبین جشنواره وردپرس فتو ۲۰۱۷ و انتخاب حسین فاطمی عکاس ایرانی آژانس عکس پانوس با مجموعه ای به نام ” یک سفر ایرانی ” به عنوان برنده جایزه دوم بخش پروژه های بلند مدت , مرتضی نیکوبذل یکی از عکاسان با سابقه و عکاس سابق خبرگزاری رویترز در ایران در خصوص تصاویر منتخب از ایران واکنش نشان داد و نظر خود را در نامه ای برای لارس بؤرینگ مدیر اجرائی ورلد پرس فوتو ارسال نمود.

 

 

جناب آقای لارس بؤرینگ

مدیر اجرائی ورلد پرس فوتو

سلام،

قبل از هر چیزمی خواهم بابت به اشتراک گذاشتن عکسها و داستانهای تصویری بسیار خوب از سراسر کره زمین از شما تشکر کنم. ولی شگفت زده شدم وقتی در میان برندگان با یک داستان تصویری جعلی و ساختگی مواجه شدم.

برای سالها ما شاهد عکسهایی در مورد اعدامهای عمومی و حمله با اسید بوده ایم که از ایران شرکت کرده بودند و توانسته بودند جوایزی را بدست بیاورند، که خوب آن عکسها حاصل حقایق خشنی بودند که وجود دارند و تصاویری واقعی بودند. من می دانم که خبر (مناسفانه در اکثر موارد) درباره چیزهای خوب نیست و ایفاق نمی افتد و ما باید توقع داشته باشیم عکسهای خشن و دلخراشی از خبرهایی مانند جنگ، زلزله و سیل ببینیم.

ولی در مورد داستانهای زندگی روزمره چطور؟ من عکاسی ایرانی هستم که مدت بیست سال است با جاهایی مانند رویترز، سیپا پرس، نشنال جئوگرافیک فارسی (گیتانما) و دیگر آژانسها و خبرگزاریها در ایران و خاورمیانه کار کرده ام. در ایران مردم بیشتر محتاط هستند. ما مردمی داریم که (اکثرا) از دوربین میترسند و در برابر آن بسیار محتاطانه رفتار می کنند زمانیکه متوجه می شوند کسی قصد دارد از آنها عکاسی کند. شما باید متوجه باشید زنان همیشه نگران عکاسی کردن از آنها هستند مخصوصا اگر در مشاغلی مانند آرایشگر، مربی رقص و… مشغول بکار باشند. شما باید بدانید هیچ سالن آرایش و زیبایی زنانه ای به عکاس (مخصوصا اگر مرد باشد) اجازه ورود برای عکاسی نمی دهد، اما این می تواند اتفاق بیفتد اگر از فردی درخواست کنید تا به شما اجازه عکاسی بدهد و باید بدانید که آن عکسها دیگر یک داستان واقعی زندگی روزمره نیستند، بلکه تنها نمایشی هستند مقابل دوربین شما و برای شما که عکاسی کنید.

 

از طرفی دیگر، من شاهد عکس زنی برهنه دراز کشیده در تخت خواب هستم، در زیرنویس عکس من می توانم ببینم که حسین فاطمی نوشته. یک زن برهنه با یک خالکوبی بر پایین ستون فقرات خود، در تختی دراز کشیده. زن یک کارگر جنسی است که برای پرداخت هزینه های دو کودک در حال رشد خود اینکار را انجام می دهد. بسیار خوب… او برهنه استو یک خالکوبی دارد. فاطمی چه چیز را درباره ایران می خواهد به ما بگوید؟ او می خواهد بگوید که خالکوبی در ایران یک چیز جدید است؟. نه، او می خواهد بگوید که زن فاحشه است چرا که می خواهد هزینه مخارج زندگی خودش و دو کودک در حال رشدش را تامین کند، خوب چه چیز شگفت انگیزی در مورد خالکوبی بر پشت یک زن برهنه و ارتباطش با زندگی آن زن وجود دارد؟ همچنین، خالکوبی چیز گرانی است مخصوصا در این اندازه. هزینه خالکوبی مانند این در حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ دلار آمریکا است. چطور یک زن فقیر که نمی تواند هزینه های خود و کودکانش را پرداخت نماید می تواند یک خالکوبی مانند این بر بدن خود داشته باشد؟ از طرفی دیگر طراحی این خالکوبی بسیار مدرن است و برای یک زن از طبقه پایین جامعه نیست. مورد دیگر که من در این عکس میبینم مدل موی زن است که برای یک زن فقیر نیست و همچنین رنگ موی وی.

 

مجموعه عکس حسین فاطمی با نام یک سفر ایرانی , به دلیل رعایت شئونات در محتوای این سایت,  عکس مورد اشاره از اینجا حذف شده و به سایت مرجع ارجاع داده می شود.

 

همه چیز اشتباه است وقتیکه عکس را با زیرنویسش مقایسه می کنیم. و مهمترین نکته در مورد این تصویر، او در خواب است، این برای یک مرد امکان ندارد که زمانیکه یک فاحشه در خواب است در خانه او باشد، مگر آنکه خود شما با آن زن خوابیده باشید سپس (پس از خوابیدن او) بلند شده دوربین را برداشته و از او عکاسی کرده باشید و اگر این درست باشد، تخت یکنفره است و شما نمی توانید تخت دونفره در اتاق او ببینید.

 

 

بسیار خوب آقای لارس. ورلد پرس فوتو هیئت داورانی را انتخاب کرده که چیزی درباره ایران نمی داند و برای یک گروه از افراد خارجی (به خصوص عکاسان و ادیتورها) عکسهای حسین فاطمی شگفت انگیز هستند ولی چه بر سر واقعیت آمده؟

من به یاد دارم چند سال پیش از این ورلد پرس فوتو جایزه یک عکاس ورزشی را تنها به دلیل یک میلیمتر رتوش عکس از او پس گرفت و در سالی دیگر تعداد زیادی از عکاسان به ادیت عکسی در باره یک مراسم تشییع جنازه در شهر غزه بسیار معترض بودند و اکنون من شاهد حد اقل دو عکس جعلی و صحنه سازی شده در میان یک مجموعه عکس هستم که در لیست برندگان ورلد پرس قرار گرفته.

من می توانم به شما بگویم که چرا داستان حسین فاطمی برنده شده، اگر او داستانش بدون وجود آن عکسها بود که درباره آنها نوشته ام، او نمی توانست برنده باشد، او بسیار هوشمندانه در مورد بوجود آوردن کنتراست در عکسهایش عمل کرده ولی متاسفانه آنها جعلی و صحنه سازی شده هستند، من متوجه این امر هستم چرا که کشورن را می شناسم و مردم کشورم را ولی هیئت داوری شما آنها را نمی شناسد، آنها فقط به عکسها نگاه کرده اند و گفته اند، آه خدای من چه عکسهای زیبایی، چراکه هیچ چیز درباره ایران نمی دانند، آنها همچنین نمی دانند که بسیاری از ایرانیها بسیار مدرن زندگی می کنند و بعضی وقتها حتا مدرن تر از دیگر کشورها حتا در مقایسه با کشورهای غربی.

در پایان، لطفا به سؤال من پاسخ دهید چراکه دانستن جواب آن برای من بسیار مهم است، آیا این برای ورلد پرس فوتو قابل قبول است که مجموعه عکسی را بعنوان برنده بپذیرد که در آن چند عکس جعلی و صحنه سازی شده وجود دارد؟

چه چیز برای ورلد پرس فوتو مهم است؟ گفتن حقیقت با عکسها درباره جهان؟ و یا تعریف داستانهایی که شما (ورلد پرس فوتو) دوست دارید و دلتان می خواهد که داشته باشید و آنها را باور دارید؟

با تقدیم احترام

مرتضی نیکوبذل

عکاس آزاد مطبوعاتی



, , , , ,

دیدگاه های شما

۹ دیـدگــاه
  • رضا عامل اسفند ۱۳, ۱۳۹۵ در ۶:۵۷ ب.ظ

    اینم متن کامل فارسی

    پاسخ رسمی بنیاد «ورلدپرس فوتو»
    لارس بوئرینگ – مدیرعامل بنیاد ورلدپرس فوتو
    ترجمه به فارسی: آترین پناهی

    بگذارید سر اصل مطلب بروم – این مطلب ادعاهایی را تکرار می‌کند که قبل‌تر هریک به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفته‌اند. پس از ارایه‌ی مدارک به «هیات داوران پس از جوایز»، داوران به این نتیجه رسیدند که اسناد ارائه‌شده، ادعاهای وارد شده را اثبات نمی‌کند و هم‌چنین شواهد و مدارک کافی مبنی بر نقض شرایط ورود به مسابقه وجود ندارد. بگذارید برای کسانی که برای اولین بار با این داستان مواجه می‌شوند توضیحاتی درباره روند رسیدگی به این ماجرا بدهم.

    به دنبال دریافت ایمیلی در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ از رامین طلایی با ادعایی مبنی بر اینکه حسین فاطمی، یکی از برندگان بخش پروژه‌های طولانی مدت، با اقداماتی غیر اخلاقی ناقض شرایط ورود به مسابقه شده است، تحقیقات گسترده‌ای با توجه به اسناد مرتبطی که به پیوست ایمیل بود شروع کردیم. این مطلب رونوشتی از همان اسناد است که باعث شد تا ما به مساله واکنش نشان بدهیم و این نقطه شروع داستان بود.
    این تحقیقات و بررسی‌ها درباره عکس‌هایی از حسین بود که در مسابقه‌ی ورلدپرس‌فوتو ثبت و برنده شده بودند. تنها این عکس‌ها بود که می‌توانست مورد تمرکز ما قرار بگیرد. مسیری که طی این تحقیقات دنبال کردیم، مطابق با روش‌های داوری‌ست که به صورت شفاف در وب‌سایت ورلدپرس‌فوتو برای عموم نمایش داده شده است. از آنجایی که این مشکل پس از اعلام نتایج مسابقات رخ داده بود، فرآیندی را دنبال کردیم که در صفحه ۳۰ کتابچه داوری مسابقه با جزییات توضیح داده شده و در وبسایت نیز بصورت آنلاین در اختیار همه است.

    روز ۱۵ فوریه ما «سانتیاگو لیون» را برای رهبری تحقیقاتی مستقل درباره این ادعاها انتخاب کردیم. سانتیاگو چهره سرشناسی در فوتوژورنالیسم است که با ۳۰ سال سابقه درخشان در این زمینه، به مسائل اخلاقی آن نیز پایبندی محکمی دارد. ما از او درخواست کردیم تا با مصاحبه از مردم ساکن ایران و جاهای دیگر که در عکس‌های برنده شده‌ی حسین وجود دارند و توسط رامین دارای مشکلاتی عنوان شدند، تا جایی که امکان دارد به جمع آوری شواهد بپردازد. سانتیاگو علاوه بر ساعت‌ها مصاحبه با این افراد، با خود حسین و رامین نیز صحبت‌های زیادی داشته است.
    نکته حائز اهمیت این است که علیرغم انتقاد رامین از عکس‌های برنده شده داستان حسین، خود رامین در زمان گرفته شدن عکس‌ها در هیچ‌یک از محل‌ها حاضر نبوده است. پس رامین هیچگونه پیش زمینه و تجربه‌ای درباره شرایط و موقعیتی که درباره آن بحث می‌کند ندارد. این درحالی‌ست که تحقیقات سانتیاگو شامل مصاحبه با افرادی‌ست که در زمان گرفته شدن عکس‌هایی که محل دعواست، حضور داشته‌اند.

    سانتیاگو خلاصه ای از تمام مصاحبه ها و اطلاعات بدست آمده را به «هیات داوران پس از جوایز»، برای تصمیم‌گیری نهایی ارائه داد. ژوری نیز برای مدت زمانی به سنجیدن شواهد بدست آمده پرداخت تا صحت ادعاهای وارد شده را دریابد.
    این کیس بسیار سختی برای بررسی و تصمیم‌گیری بود زیرا مجبور بودیم فقط عکس‌هایی که در مسابقه شرکت داده شده بودند را مورد قضاوت قرار بدهیم. ما در فرآیند بررسی واقعیت بسیار دقیق پیش رفتیم، تحقیقات سانتیاگو جامع بود و هیات داوران پس از جوایز هم شواهد و هم ادعاهای وارده را با جدیت یکسان بررسی کرد.
    از طرفی واکنش‌های بسیار زیادی در شبکه‌های اجتماعی نسبت به این دست از مسائل رخ می‌دهد، که این کیس هم از این قاعده مستثنی نبود. اکثر مواقع این واکنش‌ها محل بحث‌های شخصی و مشکلات فراوانی می‌شود که هیچکدام به طور مستقل شواهد خوبی قابل اتکا نیستند. از این رو با استفاده از نتایج یک تحقیقات کاملا مستقل و ارائه نتایج آن به هیات داوران پس از جوایز، ما تمام تلاش خود را جهت پیدا کردن حقایقی که فقط درباره عکس‌های حسین بود به کار گرفتیم و این تنها مرجع هیات‌داوران برای تصمیم‌گیری بود.

    اگر در آینده نسبت به این مساله مدارک و شواهد دیگری پیدا شود، انتظار داریم که مستقیما با ما به اشتراک گذاشته شوند تا در کمال دقت صحت آن‌ها مورد بررسی قرار بگیرد. اما این مطلب فقط تکرار ادعاهایی است که قبلا هم مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، پس چیز جدیدی برای بررسی به ما نمی‎دهد.

    قضاوت کردن درباره مساله‌ای که پر از جنبه‌های «فلانی گفت و بهمانی گفت» است کار راحتی نیست. همچنین ناشران دیگری که عکس‌های حسین را به همراه نقد و بررسی‌های موشکافانه خود منتشر کرده‌اند نیز نتایج تقریبا یکسانی با ما داشتند. تمام چیزی که می‌توانم بگویم این است که ما به بهترین نحو ممکن تلاش کردیم تا به حقایق دست پیدا کنیم و به سوالات ایجاد شده پاسخ‌های روشنی بدهیم و بر اساس یافته‌ها قضاوت کردیم. این تمام واقعیت است.

  • علی کاوه اسفند ۱۲, ۱۳۹۵ در ۵:۳۹ ب.ظ

    ممنون میشم جواب رییس بنیاد وردپرس فتو به این نامه رو هم به فارسی منتشر کنید. من جواب ایشون به این نامه رو اینگلیسی براتون اینجا میذارم. متشکرم.

    Dear Morteza

    Let me respond to your open letter with some facts for everyone.

    You emailed World Press Photo on 7 February alleging that many of Hossein Fatimi’s photos were “set up.”

    We wrote straight back to you on the same day saying “we take allegations like this against stories which might have been entered into the contest very seriously. However, to follow up on such allegations we need accurate information and supporting evidence. Can you specify exactly which of the photos in the story are “set up”? Can you provide us with evidence that demonstrates beyond a reasonable doubt that they were “set up”?

    While we waited for your response, we contacted Hossein’s agency, Panos Pictures, to see if they were aware of issues with the story, and they gave us information on how they had investigated anonymous allegations sent to them last year. They concluded there was no evidence to support those anonymous allegations.

    On the 14 February you finally replied to a member of my team, saying:

    “Sorry for my late reply as I hadn’t checked my email earlier. The fact is that if you are a photographer in Iran then you know that some of images in the story are set up but unfortunately I don’t have any proof of the matter but you can ask other Iranian photographers that have won a prize in World Press of their opinion. This is just my opinion and I really have no other intention rather than sharing my view.”

    Given you were only expressing an opinion, and could not provide further information, you gave us nothing to act on.

    On the same day, however, we received Ramin Talaie’s allegations in a detailed document, and that is what began the investigation I wrote about here: https://medium.com/…/a-formal-response-from-the-world…

    Now you are making this public statement with very strong criticisms, but still no hard information.

    I hope when you teach your students you tell them negative views have to backed by real information to be credible.

    Yours sincerely,

    Lars Boering

  • لاله اسفند ۱۲, ۱۳۹۵ در ۵:۲۳ ق.ظ

    آقای مرتضی درست گفتن
    این صحیح نیست

  • javid nikpour اسفند ۲, ۱۳۹۵ در ۹:۱۵ ق.ظ

    کدام مهم است؟ وقتی مجموعه عکسی را می‌بینیم آنرا غیرمنصفانه نقد و تخریب کنیم، بی‌آنکه از صحت حدس و گمان‌هایمان مطمئن باشیم و یا به فکر، ایده، جسارت و پشتکار یک عکاس که مورد قبول جوامع بین‌المللی شده است به عنوان یک «عکاس ایرانی» به خود ببالیم؟ کدامیک از این رفتارها برای ما مقبول است؟
    اغلب عکاس‌هایی که در مورد مجموعه عکس «سفری به ایران» اثر حسین فاطمی (که اخیرا جایزه دوم بخش پروژه‌های بلند مدت ورلدپرس فوتو را گرفته است) اظهارنظر می‌کنند، درگیر تفاوتهای بنیادین تصویر و مساله‌ «حقیقت» و «واقعیت» هستند.
    اظهار نظر یک عکاس درباره ایده و آثار عکاس دیگر، به زعم من زمانی نقد منصفانه است که هر عکاس منتقدی، دوربین به دست برای اثبات ایده‌اش دست به کار شود. در مجموعه حسین فاطمی ما شاهد ایرانی از دید حسین فاطمی هستیم. من به شخصه مشتاق دیدن دیدگاه‌های دیگر عکاسان ایرانی نسبت به کشورم هستم. چیزی که حداقل در آثار منتقدان مجموعه حسین فاطمی ندیده‌ام. نکته حائز اهمیت دیگری که اغلب منتقدین به آن بی‌توجهند، این است که این جایزه به مجموعه‌ای کامل نشده اعطا شده است و جزو پروژه‌های بلند مدت حسین فاطمی و مجموعه‌ای در دست تکمیل است. ولی شاهدیم که اغلب منتقدین کل پروژه را زیر سوال می‌برند.
    فارغ از انتقادات محتوایی، بحث‌های فنی پیرامون مجموعه نیز جالب توجه است. ادعاهایی مبنی بر دستکاری شدن عکس‌ها، چیدمان شدن، ارتباط میان عکاس و سوژه و … بسیار مطرح شده است. دفعه اولی نیست که این مسائل در مورد این مجموعه مطرح می‌شود و از زمان انتشار آن در چندسال گذشته تاکنون چندین بار به اشکال مختلف مطرح شده است. اما عجیب است که در این چندسال هنوز آژانس منتشر کننده این عکس‌ها (که از قضا آژانس معتبر و شناخته‌شده‌ای هم هست) هیچ واکنشی به این ادعاها نداشته و سکوت کرده است. شاید به این دلیل که هیچکدام از مسائل مطرح شده نتوانسته‌اند آژانس مذکور را درباره این ادعاها قانع کنند.
    این مجموعه به عنوان نگاه یک عکاس به ایران جایزه‌ای گرفته است و برای بسیاری از عکاسان مطبوعاتی جایزه‌ای در خور است. بی‌شک ورلدپرس‌فوتو به مجموعه انتقادات و ادعاهای مطرح شده درباره این جایزه پاسخ خواهد داد؛ یا جایزه را پس خواهد گرفت و یا بی‌توجه به ادعاها به مسیرش ادامه خواهد داد. اما هر نتیجه‌ای که حاصل بشود، باید دانست که سنگ‌انداختن به قطاری که در حال حرکت است، جز حقیر کردن خود ثمره‌ای ندارد. انسان‌ها همیشه در رقابت بزرگ می‌شوند، نه در تخریب یکدیگر.

  • سید احسان باقری اسفند ۲, ۱۳۹۵ در ۹:۱۰ ق.ظ

    دوست ارجمند جناب آقای نیکو بذل
    سلام
    نامه تان به ورد پرس و جوابیه به جاوید نیکپور را خواندم و لذت بردم. من در کلام شما حسادت ندیدم و آزادگی را سوار بر الفبای کلامتان یافتم.
    خوشحالم هنوز هم آزادگی از میان نرفته است.
    سرور و مولایم اباعبدالله الحسین علیه السلام در صحرای کربلا و روز عاشورا در آخرین لحظات و آخرین اتمام حجت با سپاه یزید فرمودند:
    اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید!
    صدای دعوتتان به آزادگی را می ستایم
    سپاسگزارم
    سید احسان باقری
    عکاس
    رییس خانه عکاسان ایران

  • ماندانا بهمن ۳۰, ۱۳۹۵ در ۲:۵۰ ب.ظ

    شكي نيست كه بخشي از عكسهاي فاطمي ساختگيه من يكي از اون دخترا رو ميشناسم همون سحر كه داره نماز ميخونه جلو ماهواره بنده خدا ميگه من تاحالا نماز نخونده بودم تاحالا اين فاطمي امد گفت چكار كنم
    ها ها ها

  • reza farhodi بهمن ۲۸, ۱۳۹۵ در ۸:۵۴ ب.ظ

    این نوشته ها بیشتر خراب کردن نویسنده توسط خودشه

  • آذری بهمن ۲۸, ۱۳۹۵ در ۲:۳۰ ق.ظ

    با این نامه معلوم ه آقای نیکو بذل اصلا با جامعه اش آشنا نیست

    مگه شما زن های روسپی که گوشی اپل دستشون گرفتن یا موهاشون رو بلوند و رنگ کردند ندید؟!! من یه روسپی می شناسم که ماشین شاسی بلند داره … همسرش ولش کرده مهریه اش رو داده بود رفته بود شاسی بلند و یه خونه وسط های شهر رفته بود … یه بچه هم داشت که خرج بچه و سفرهای خارجی اش رو با این کار تامین می کرد.

    بعد می فرمایند چون صاحب آرایشگاه اجازه داده ازشون عکس گرفته بشه دیگه این زندگی روزمره نیست.
    اتفاقا بی اخلاقی اینه که دزدکی عکس بگیریم … اگه فاطمی بهشون گفته باشه که می خوام از تون عکس بگیریم که خیلی کارش اخلاقی تر بوده

    بعد از کجا انقد مطمئن هستید اینا ساختگی هستند؟! مگه اینکه حسین فاطمی بهتون گفته باشه یا روز عکاسی باهم بوده باشید یا با یکی از سوژه های عکس آشنایی دارین و اون بهتون گفته

    غیر از این سه مورد ادعای شما تهمت زدن بر اساس شواهد ناکافی و استدلال نا واضح هستش
    و اگر غیر اخلاقی تر از گرفتن “عکسِ جهت داده شده” نباشه کمتر نیست.

    شما حتی می ترسید عکس ها رو نشون بدید، این خودش خیلی حرف ها واسه گفتن داره … کیه امروز تو ایران ندونه در پستوی خونه ها چی می گذره … خیلی چیزها در ظاهر نیست و همه تظاهر می کنند ولی کافی ه ببینی وقتی به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند … شما هم در نهایت می خواید یه سرپوش بذارید روی آن کار دیگر و بگید نه ایران از این خبرها نیست.
    اینا که فاطمی نشون داده که چیزی نیست
    ما گور خوابی هم داریم!

  • رضوانیان بهمن ۲۷, ۱۳۹۵ در ۸:۰۱ ق.ظ

    آخه مگه فیلم پلیسیه که شواهد رو میکنید از تجرابتون؟