رضا معطریان سخنان خود را با این جملات اغاز کرد و گفت:
متاسفانه در حال  حاضر ما در جامعه به لحاظ کار در حوزه عکاسی خبری با مشکلاتی مواجه هستیم.مشکلاتی  که بسیاری از آنها باعث شده است تا عکاسان خوب ما مهاجرت کنند و تجربیاتشان را به بیرون مرزها ببرند.
معطریان در ادامه  گفت: عکاسی پرتره از گونه های اولیه عکاسی است.و پرتره همیشه در تاریخ عکاسی مطرح بوده است.در گذشته اکثر عکس های پرتره بیانگر خصوصیات ظاهری فرد بود. اما خوشبختانه در برخی از عکس ها حتی حالت روحی سوژه نیز اعمال می شود که همین موضوع بسیار نکته جالبی است.
معطریان ادامه داد:در حال حاضر پرتره دیگر متعلق به انسان  نیست و حتی تصویر یک حیوان نیز  عنوان پرتره را دارد.و من احساس  می کنم مرزهای عکاسی به مرور زمان تکان های شدیدی می خورد و هر لحظه شاهد اتفاقات جدید تری هستیم.
وی ادامه داد:در گذشته بساری از عکس های پرتره  در فضای بسته گرفته می شد . اما چند  سالی است که اکثر پرتره ها از فضای بسته خارج شده اند و غالب های  متفاوت تری را تجربه می کند.
معطریان در ادامه  پرتره ای را جذاب تر توصیف کرد  که به جنس زندگی نزدیک باشد و  گفت:به نظر من در حال حاضر باید از سوژه در حالت طبیعی و کاملا به دور از ساختن یک فضای مصنوعی از ان عکاسی کرد.
وی در ادامه گفت:دوربین دیجیتال ظرفیت فنی عکاسی را بالا برده است و امکان تجربه  کردن را برای عکاسان فراهم کرده است.و سبکی از پرتره در ایران شکل خواهد گرفت که مبتنی بر خلاقیت ذهنی و ظرفیت روزنامه ها خواهد بود.
معطریان در ادامه  به تفاوت های پرتره های عکاسان خارجی و ایرانی اشاره کرد و  گفت :عکاسان خارجی سعی نمی کنند موارد و یا اجسامی که در داخل کادر عکسشان است را کنار بگذارند . و دقیقا  این بر خلاف عکاسی خبری ما است . در برخی موارد ما با سلیقه شخصی خودمان بسیاری از مواردی که در کادر ماست و طبیعی  بودن عکس را بهتر نشان می دهد را کنار می گذاریم. معطریان در اخر گفت:عکاسی نیز به مرور زمان تغییرات زیادی را متحمل خواهد شد . و دقیقا نمی دانم که ایا چند سال دیگر نیز باز باید با همین شیوه عکاسی پرتره کرد یا خیر . اما پیشنهاد من به همه عکاسان خبری این است که حس زندگی و طبیعی بودن لحظه را در پرتره های خود رعایت کنند.