درباب این عکس‌ها همراه شده و آزاده میرزایی آن را به انگلیسی برگردانده است.  زینب سالاروند عکس‌هایش را مستند شهری می‌نامد و می‌نویسد: “میخواستم عکاسی مستند شوم، عکاسِ خیابان‌ها و آدم‌ها؛ این شهر اما می‌ترساندم، و نگاهِ غریبهی آدم‌هاش. جورِ دیگری نه می‌توانم دوست بگیرمش، و نه حتی عکاسیش کنم، جز که مجموعه‌ی درهمجوشِ دوری از مکعب‌ها و سطوح و خطوط و بعد نزدیکتر، دنجترین و شخصیترین جاهای متعلق به آدم‌ها، آدم‌هایی که نزدیکشان شدن امن است، که می‌شناسم، که دوستشان دارم. دوست داشتنِ این شهر برای من در میانه‌ی اینها، درونِ خیابانهاش، حادث نمی‌شود.”دیده ماهنامه‌ای الکترونیکی است که به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر می‌شود و قصد دارد به نمونه‌های قابل‌توجه عکاسی معاصر ایران بپردازد. 

منبع: