وقتی به عکس هایش نگاه می کنی چیزی جز سپیدی تو را درگیر خود نمی کند؛ سپیدی تمام صفحه ای که به مدد سایه روشن هایی بسیار کم کنتراست ، چشمت را دنبال خطوطی که عکاس ترسیم کرده می برد.